Colombia......        (vervolg)                                                                                      <<   Colombia <<  Vakantielanden

..Daar stonden we dan, met al onze mooie spulletjes. Ik had een mooie leren tas, leren hoge laarzen, t-shirts en....(daarover straks meer) een fraai Inca zwaard, een soort, groot kapmes.
Wij met al onze bravour, voelden ons steeds kleiner worden..... tot ik plotseling een bekend gezicht zag in de vertrekhal ! "Shit, Harry...daar heb je die Duitser uit de Stockholm-Inn...! Misschien kan hij ons...."  en wij op een draf naar hem toe. Hij bleek hier om wat kennissen uit te zwaaien. Ik legde hem onze benarde situatie uit en rukte mijn polstasje erbij. In dat domme tasje had ik om de een of andere sentimentele reden nog Nederlands geld bewaard. Je kunt er niets mee in Colombia, want geen enkele bank wisselt het om naar Pesos. Als wij nou die 40 gulden, want zoveel was het, aan hem gaven in ruil voor twintig dollar.....
"Geen probleem", zei hij tot onze onbeschrijflijke vreugde, "Ik ga volgende maand toch weer naar Duitsland, daar wissel ik het wel om." We konden de man wel zoenen....


Na een kort afscheid, wij op een draf naar de douane. Er bleek toch nog een klein obstakel genomen te worden..... de bagagecheck !
De douanebeambte vond het nodig om zijn gezag te tonen en de minuten voor ons wat op te houden. Mijn tas moest open. Nu had ik helemaal niets om me zorgen over te maken... behalve mijn zwaard, natuurlijk. (tegenwoordig wordt je al om een nagelveiltje in de boeien geslagen). Ik plaatste de tas voor de man en legde het zwaard, dat ik gewoon in een krant had gerold en omdat het te groot was bovenop de tas gelegd, naast de tas. De douaneman begon alles uit mijn tas te trekken en na twee minuten mocht ik zelf weer alles, wat eerst netjes was en nu een grote bende, weer terug proppen in mijn tas. Met moeite kon de rits weer dicht en met de tas aan mijn schouder en het zwaard in mijn hand mocht ik het vliegtuig in.....

Doordat we een dag vertraging hadden en geen bericht hadden verstuurd naar onze kazerne, zouden we dik in de problemen kunnen komen. Als je meer dan 24 uur ongeoorloofd afwezig bent, wordt er een opsporingsbevel uitgevaardigd en gaat de Marechaussee naar je op zoek.
Met precies 23 uur en 55 minuten op de klok meldden we ons aan de poort op Curacao..... 5 minuten speling..... We werden hartelijk verwelkomt door onze maten, niets aan het handje.