Einde van een tijdperk

Gisteren, 09 april 2009, waren we bij de receptie van B.W.T. Sinderdinck, Adjudant der Mariniers, oftewel onze Bennie.......
Hij gaat met functioneel leeftijdsontslag, zoals ze dat bij het Korps noemen. Hij sluit daarmee een periode van 33 jaar af, een tijdperk. Nu gaat dit verhaal welliswaar over onze Ben, maar ..... een merwaardig fenomeen is over mij heengedaald. Noem het een sentiment, noem mij maar sentimenteel, het maakt me niet uit. Is het de leeftijd van 50+ ? Ik heb blijkbaar de ingang gevonden van het Theater van het sentiment.......

Ben mag dan een periode gaan afsluiten, het voelt alsof ik ook het afsluiten van een periode heb ingezet.... een eenrichtingsweg, onomkeerbaar. Tot nu toe konden wij nog altijd roepen dat we een behoorlijk toegankelijke deur hadden in ons bolwerk, de VBHKaz. Er zaten immers nog maten van ons in dienst. Nu de laatsten der Mohikanen het strijdperk gaan verlaten gaat de poort langzaam maar zeker definitief dicht...... Het boek wordt gesloten. Mogelijk krijgen we nog een laatste kans bij Evert en/of Gerd, maar dan is het over...

Maar goed, dan over de dag van Ben zelf.... Ik reed met Michiel de poort door en we mochten op het exercitieterrein  (....) parkeren. 30 jaar geleden zou dit heilschennis hebben betekent. Daarna op ons gemakkie naar de Gouden Bal en onderweg kwamen we, net als een paar jaar geleden, Paul Beekman tegen. Hij moet nog twee jaar. In de Gouden Bal was het een drukte van jewelste en ja hoor, toch weer een paar bekende gezichten..... Met name de hernieuwde kennismaking met Kees de Leeuw was voor mij een aangename verrassing. De barrel zit er ook nog in. Maar wellicht de leukste ontmoeting was toch wel die met onze oude makkers Jock Sichterman en 'vrucht' Vos. Lang niet gezien, zeker Vos niet. Samen met Bennie maakte dat onze groep zomaar uit 8 man bestond, een heus reunie-aantal waardig. Na de nodige biertjes wilden we in Doorn gaan eten, maar we werden er op attent gemaakt dat er ook een nassiehap was geregeld en we konden aanschuiven.

Een onverwachte, maar leuke ontmoeting met Ronald Vos

Biertjes en de traditionele nassiehap

Ben en Gemma luisteren aandachtig naar de speech

Jock Sichterman....jawel, ook hij was er !

De Adjudant himself........

Met zijn achten samen......

Een onmogelijke foto !

 

Ons cadeau was een vergrote prent van klas 244 op het bordes van de v.Ghent kazerne, 33 jaar geleden. Dit was toch nog mogelijk gebleken na uitstekend werk van Dikkie. Heel goed, Dik..... Onze 'echte' reunie staat voor komend najaar en dan hopen we ook Vos en Sinderdinck er bij te hebben..... Tot dan.

Mariniers homepage