De dag van Wieling.........

                                                                                                                                                                                                Mariniers homepage

De reunie van juni 2005 was nog maar net voorbij, toen we verontrustend nieuws kregen.....

Onze maat Dikkie Wieling had de snelheid van de motor onderschat en was zwaar ten val gekomen. Met ernstige verwondingen, waaronder aan zijn hoofd, lag onze Dik in het ziekenhuis in Friesland. We werden op de hoogte gesteld door een alarmerend telefoontje van Marijke, de vriendin van Dik en zij vroeg ons een beetje ten einde raad om hulp. Dik was volkomen de weg kwijt en herkende niemand en was moeilijk aanspreekbaar......  Dit laatste kwam ons niet vreemd over, immers, Dikkie was zolang als wij hem kende volkomen ontoerekeningsvatbaar. Maar goed, Marijke vroeg of wij naar hem toe wilde gaan om zijn herkenning weer op gang te helpen.
Natuurlijk hebben we snel baksgewijs gehouden en ons plan getrokken. Een kleine delegatie van onze groep, bestaande uit Michiel, Roel en ikzelf, zouden naar Friesland afreizen.

"Neem maar een fruitmand mee..." was het wijs advies. Maar wij denken Dikkie toch beter te kennen en dat werden dus gewoon twee treetjes bier.....   daar zou zijn geheugen wel weer van terugkomen. Wij dachten dat zijn verdwaastheid gewoon te maken had met het feit dat hij daar niet roken mocht en zijn biertjes miste.

Gezellig dus naar het ziekenhuis en daar troffen we Dik toch redelijk monter aan. Er was niks mis met zijn geheugen en zijn afgestompte gedrag was voor ons heel normaal. De treetjes bier waren zeer welkom en werden snel onder zijn bed gemoffeld. Dik Wieling was door ons gered !!

Onze dag eindigde op een Fries terras met.........  een lekker pilsje.  "Op je gezondheid Dik".